Azərbaycan jurnalistlərinə MƏKTUB - Publika.az
Bizi izləyin

Köşə

Azərbaycan jurnalistlərinə MƏKTUB

Elşad EYVAZLI

Bu məktub Sizədir, gerçək jurnalistlər...

İndi çoxunuz deyəcəksiniz ki, balam, görəsən, bu Elşad Eyvazlıya nə düşüb, ilin, günün bu vaxtı durub jurnalistlərə məktub yazır.

Neynim axı, çoxdandı biri-birimizi görə bilmirik, koronavirus bizi də ayrı salıb. Distant jurnalistikaya keçmişik.

İnternet üzərindən görüşmək, danışmaq adamı çox darıxdırır, çox tənhalaşdırır, çox bezdirir.

Mən eləyəm...

Siz də eləsiniz?

Öz vəziyyətiniz necədi?

Jurnalist olmaqdan məyus deyilsiniz ki?

İşiniz, gücünüz yaxşıdımı, işinizdən məmnunsunuzmu?

Maarifləndirmə, doğru bilgiləndirmə istiqamətində çalışa bilirsinizmi, yoxsa jurnalistikada peyda olan qara-quraların kölgəsində qalmısınız?

Əyriyə düz, düzə əyri demirsiniz ki?

Sözün təəssübünü çəkə bilirsinizmi?

Sözə xəyanət edənlərlə dost deyilsiniz ki?

VƏ ...???

Bu məktub həm də özümədir. Demək ki, suallar da həm də özümədir. Cavab yazmasaq da olar. Özümüzü belə suallarla baş-başa buraxaq.

Olmuş bir hadisə: bir dəfə iki qonşu qadının sözü düz gəlmir. Dalaşırlar.

Bu qadınlardan biri çox əxlaqlı, o birisi isə çox əxlaqsız imiş. Xülasə, dava qızışır, əxlaqsız qadın baxır ki, hamı onun üzərinə gəlir, başlayır özünün çıxardığı hoqqaları əxlaqlı qadına yapışdırmağa ki, səni belə görmüşük, filan kişi ilə belə getdin, filan oteldən belə çıxıdın və s...

Sən beləsən, eləsən... Daha nələr.

Yazıq əxlaqlı qadın o əxlaqsızın qonum-qonşunun içində qışqıra-qışqıra elə sözlər deməsindən çox utanır, ağlaya-ağlaya evinə qaçır...

Utandığından xeyli müddət evdən bayıra çıxmır.

O əxlaqsız qadın isə küçədə, qonum-qonşu yanında meydan sulayır, özünün haqlı olduğunu utanmadan hamıya bəyan edir.

Üstündən zaman keçir. Hər şey unudulur.

Bir dəfə əxlaqlı qadın işdən gələrkən binalarının qarşısında qonşularla qarşılaşır. Ona iftira yağdıran qadın da orada imiş. Nəsə, ora-bura bir az danışır, qeybət edirlər.

Qəfildən, həmin hadisə əxlaqlı qadının yadına düşür, əxlaqsızdan soruşur ki, bəs, sən heç utanmadın, o vaxt özünün törətdiyin bütün əməlləri mənə dedin, halbuki bütün qonşular səni yaxşı tanıyır.

Mən də utandığımdan evə qaçdım, çünki sənin dediklərinin eynisini cavab olaraq geri qaytarmaq gücündə deyildim, o ifadələri dilə gətirmək belə mənim üçün qəbuledilməz idi.

Əxlaqsız qadın da gülə-gülə qayıdır ki, özün bax da, biz dalaşırıq, hamı da bizə baxır...

İndi özün düşün, bəs, mən sənə nə deməliydim.

Dalaşdığın adama sən əxlaqlısan, düzgün adamsan, namuslusan, ləyaqətlisən demək olar?

Deməyəcəkdilər ki, utanmırsan, belə bir adamla dalaşırsan. Hamı mənim üstümə töküləcəkdi, məni məzəmmət edəcəkdi, üzümə tüpürəcəkdi. Amma mən öz etdiklərimi sənə yapışdırdım, sən də utandığından cavab verə bilmədin, ağlaya-ağlaya qaçıb evinə getdin.

Bizi tanıyanlar bildi ki, sən haqlısan, tanımayanlar, sənin qaçıb getdiyini görənlər mənim haqlı olduğumu zənn etdilər. O gündən hamı mənim əxlaqsızlığımı unudub, hamı məni adam kimi qəbul edir. Sənin qaçıb getməyin mənə yol açdı.

Bəli, əsl jurnalistlər!

İndi bizim sahədə də eyni durumdur. Xüsusilə distant həyat, distant jurnalistika dövründə bu, qarşısıalınmaz ənənəyə çevrilib.

Nəinki iki cümləni ard-arda yaza bilməyənlər, hətta bir fikri ifadə edə bilməyənlər at oynadır.

Abırlı sizlər abrınıza qısıldıqca onlar daha da abırsızlaşırlar. Özlərini həm də jurnalist kimi görür və qəbul edirlər.

Qəbul da etdirirlər. Elə məmurlara da belələri lazımdı...

Hə, niyə bu məqamı önə çəkdim...

Sizcə, əxlaqsız biri xalqın, millətin, dövlətin qədrini biləndimi? Onun namını çəkəndimi?

Öz xalqına xidmət edən insanlara dəyər verəndimi?

Sözə, jurnalistikaya namus kimi baxandımı?

Yenə də cavab yazmayın. Özünüzə cavab verin...

Amma Siz abrınıza qısıldıqca onlar bütün meydanı ələ alacaq. Necə ki, alırlar.

Artıq ön masalarda onlar oturur, ön məmurlar onlarla şəkil çəkdirir. Nəticədə kütlə də onları tanıyır, xalq onları qəbul edir.

Vallah mən də çoxu kimi “nə işimə qalıb”, deyə, keçə bilərdim. Mən də çoxu kimi o qara-quralarla dostluq edə bilərdim.

Bəs, yazıq deyilmi SİZ...

Bəs, yazıq deyilmi SÖZ..

Öz vəziyyətiniz necədi?

Jurnalist olmaqdan məyussunuz?

İşiniz, gücünüz yaxşıdımı, işinizdən məmnunsunuzmu?

Maarifləndirmə, doğru bilgiləndirmə istiqamətində çalışa bilirsinizmi, yoxsa jurnalistikada peyda olan qara-quraların kölgəsində qalmısınız?

Əyriyə düz, düzə əyri demirsiniz ki?

Sözün təəssübünü çəkə bilirsinizmi?

Sözə xəyanət edənlərlə dost deyilsiniz ki?

Bu suallara cavabınız gecikdikcə, jurnalistikada peyda olan qara-quraların kölgəsində qalacaqsınız...

Jurnalist olmaqdan məyus olacaqsınız

Əyriyə düz, düzə əyri deyəcəksiniz.

Və nəinki sözün təəssübünü çəkə biləcəksiniz, əksinə sözə xəyanət edənlərlə dost olacaqsınız.

İndi bildinizmi, Elşad Eyvazlıya nə düşüb, ilin, günün bu vaxtı durub jurnalistlərə niyə məktub yazır.

Bu məktub həm də özümədir...

Rəylər
Oxumağa davam et
Reklam

Köşə

Ərin ayağını yumalımı, yumamalımı?

Məktəbli vaxtlarımda gələcəyim haqda düşünəndə həmişə özümü çox-çox yuxarılarda təsəvvür edirdim. Gələcəklə bağlı arzularımın heç bir yerində məişət yox idi. Mən iş qadını olacaqdım, mən tanınmış biri olacaqdım, mənim gözüm ayağımın altını görməyəcəkdi, mən ancaq və ancaq irəli gedəcəkdim, səyahətlərdə, tədbirlərdə keçirəcəkdim günlərimi. Ekstra sosial bir həyatım olacaqdı. 

Rus dili müəllimimiz vardı, olduqca fərqli biri idi. Yola getmirdik ama onu sevirdim. Zövqlü idi, dəyişik idi, hər şey haqda açıq danışa bilirdi bizimlə. Yenilikçi idi, müasir idi. Elə bilirdim ki, ona bənzəyirəm, elə bilirdim hədəflərimiz eynidir. Tez-tez qızları başına yığıb səmimi söhbətlər edərdi. Bir dəfə xatırlamıram, nəsə müzakirə edirdik. Mən mövzuya fikrimi bildirərkən sinif yoldaşıma onu aşağılamaq üçün “gedib bozbaş bişirərsən” deyib gülmüşdüm. Müəlliməm həmişəkindən çox-çox fərqlənən bir səs tonu ilə sözümü kəsib “Sevdiyin adama bozbaş bişirməkdən gözəl nə ola bilər ki, Nərmin”-demişdi. Bu cümlə, bu söz, o sanki pərtliyim - bunlar yox, məhz o səs tonu qəribə şəkildə təsirləndirmişdi məni. O sərt qadından çıxan bu yumşaqlıqda böyük bir həqiqət vardı, hiss etmişdim. 

İllər keçdi, böyüdükcə böyüdüm. O arzusunda olduğum yüksəkliyə doğru yüyürməyə başladım. Nəfəsim kəsildi, nəfəsim. Qalxmaq istədikcə düşdüm, sərtləşdim, kobudlaşdım, yoruldum, çökdüm. O deyilmiş, mənim yerim ora deyilmiş. 

Bir də baxdım ki, evə qapılmışam, bir də baxdım ki, özümü xoşbəxt hiss etdiyim yer evdir, bir baxdım ki, bacardığım ən gözəl iş yemək bişirməkdir, bir də baxdım ki, ən çox ana ola bilirəmmiş…

İki gündür Lalə Azərtaşın məlum videosu ətrafında müzakirələr gedir. Təbii, xanımın ifadə tərzi o qədər də xoşagələn deyil. Amma məncə bu qədər adamın narahatlığı məhz bu deyil. Siz hamınız ona görə cin atına mindiniz ki, mənzərəni fərqli təsəvvür etdiniz. Məsələn, tanımadığınız, yad bir insan ayaqlarını suya qoyub və siz o ayaqlara toxunursunuz. Mənim də ürəyim bulandı, haqlısınız. Bir də başqacür təsəvcür edək, sevdiyiniz insan oturub o adamın yerində. Fikriniz dəyişdimi? Mənim bulantım keçdi.  

Yurdumun insanının sevgi anlayışı fərqlidir, qısıtlıdır, sarsıdıcıdır, müvəqqətidir, yalnız hormonlarına xidmət edir. Bütünləşə bilmirik, bilsək iyrənməzdik. Öz ayağınızdan iyrənirsinizmi məsələn?

Dediyim odur ki, ömrünü paylaşdığın insana qulluq etmək sənə əzab kimi gəlirsə, sən haqlısan. O su , o mənzərə ürəyini bulandırırsa, sən haqlısan. İçində olduğun mübasibət bunu gərəkdirir - iyrənməyi.

Əgər qulluq etməkdən, yemək bişirməkdən, özənməkdən həzz alırsansa, əlinlə suyun temperaturunu ölçürsənsə tez-tez, o suya toxunmaqdan iyrənmirsənsə, sən sevirsən.

Sən ərinin ayağını yuyub suyunu içməməlisən. Bunu sənə arzulamıram.

Sənə bu qədər gözəl sevməyi arzulayıram, gözəl qadın!

Nərmin Hüseynzadə

Oxumağa davam et

Köşə

Ən yanlış tibbi fakt budur

Bəzi hallarda etdiyimiz səhvlərin altında mütləq bir doğru payı olur. Amma çox vaxt büdrəməyimizə nə qədər fəlsəfi don geyindirsək də, yanlış elə yanlışdır. 

Əsla bu səhvi etməsəydim, öz yolumu tapmazdım demirəm. Məncə, insan ən acı təcrübəsindən sonra duruma uyğunlaşmağını, o qarışıqlığın içində var olmağa çalışmağını böyük cəsarət zənn etdiyi üçün özünü öyməyə başlayır. Bəlkə də buna görə xırda uğurlarına taleyin əsəri deyib, "bərkə düşmədən, zirvəyə çıxmazdım" adlı hipotizlər uydurmazdı. 

Mənim vətəndaş mövqeyim də, içimdəki şəxsiyyət vəsiqəsi almaqdan imtina edən havadakı kimliyim də çoxdan belə möcüzələri rədd edir. Yəni doğrudanmı düşünürsən ki, qarşına çıxan vicdansıza yem olan qürurunun parçalarını yapışqanlı birləşdirib daha uğurlu həyata başlayırsan?! Əslində bizdən çimdik-çimdik qoparılan sinirimiz, güvənimiz, məsum baxışlarımızın yerində tikan bitir. Bəlkə də yaşadıqlarımızdan sonra dörd yanımıza tikdiyimiz hündür hasarlarımız bizi qorumağın ideal yolu deyil. Əslində "gücləndim" saydığımız o mifin altında incinən mənliyimiz, bir də dadmayacağımız ən körpə duğularımız can verir. 

Məsələn, 10 yaşımda ağladığım faciəmi 20 yaşımda orta statistik hadisə zənn edirəmsə, 20 yaşımda can atdığım insanlar 30 yaşımda lax yumurta kimi üfunətə bürünürsə, mən sinəmə böyüməyim, müdrikləşməyim münasibətilə saxta medallar asmıram. Bəlkə xəmirimi yoğurub acıtmasaydılar, qaynar sobada  bişirib üzümü qızartmasaydılar, sonra dişlərinə çəkib tikə-tikə yeməsəydilər öz tarlamda küləklərə dost olardım. Bilmirəm, hərdən bərkimədən öncə o pambıq, naşı mexanizmim üçün darıxıram. Bəlkə də sərt tənqidlərin qarşısında aciz idim, bəlkə də normadan artıq yasa batırdım, amma ən xırda sevinclərin içində lap dərində boğula bilirdim. Hadisələri idarə edə bilmirdim, amma duyğularımın çalarları daha zəngin idi. 

Eşitdiyim ən absurd fakt var. Guya insanın gözündən başqa bütün orqanları qocalmağa məhkumdur. Elə yanlış müşahidə, bəlkə də tibbi faktdır ki... Deməyin ki, ananız öləndən sonra axıb gedən göz yaşlarınızın ardınca əvvəlki işıltı ilə baxmısınız. Deməyin ki, bir vaxtlar ən adi şeylərə baxıb alovlanan bəbəkləriniz yenə eyni nəsnələrdən qığılcımlanır. İnsanın gözündə hər şey adiləşir. Dəhşət sandığınız qəza xəbərlərinə bir müddət sonra baxmağa cəsarət etdikcə, ruhu çıxan canları qucaqladıqca, görmək istədiklərinizin xəyalı da xatirənizdən silindikcə, gözləriniz də daşlaşır... baxışlarınız da sərtləşir... Uzaqdan pıçıldayan keçmişin nəğməsi, qonşudan gələn ananın yeməyinin ətri, ağacların tumurcuqlarından qopub tökülən ləçəkləri bir anlıq gözünə ox olub batdıqca, özünü kənardan izləyirsən. İstəsən də, mümkün deyil itirdiyin "sən"ləri tapıb içində bəsləmək. 

Bəlkə də buna görə böyüdükcə böyüməyin bir işə yaramadığını anlayırsan. Bir yaran sağalmadan, ard-arda yoluna tökülən ifrat təcrübə parçalarına ilişib küt ağrı ilə qidalanırsan.

Oxumağa davam et

Köşə

Şər-böhtan kampaniyası iflasa uğradı

İtaliyanın Milan Apellyasiya Məhkəməsinin İkinci Cinayət Palatası 16 may 2022-ci ildə tarixi qərar qəbul edərək bir neçə il davam edən şər-böhtan kampaniyalarına,  qondarma korrupsiya iddialarına son qoydu.  

Belə ki, Milan Məhkəməsi 2018-ci ildə azərbaycanlı deputatlar Elxan Süleymanov və Müslüm Məmmədovu AŞPA üzvü və qurumun ən böyük siyasi fraksiyası olan Avropa Xalq Partiyası (EPP) qrupunun sədri, italiyalı deputat və beləliklə, dövlət rəsmisi Luka Volonteyə öz vəzifələrindən Azərbaycanın maraqları naminə icra etməsi və xüsusilə Azərbaycanda siyasi məhbuslara dair “Ştrasser Məruzəsi”nin əleyhinə səs vermələri üçün digər parlamentariləri inandırması üçün ödəniş etməkdə günahlandırmaqla məhkəmə prosesi başlamışdı. Birinci instansiya məhkəməsində prokuror korrupsionerlər qismində Elxan Süleymanovu qərarverici, Müslüm Məmmədovu göstərişlərin icraçısı kimi müəyyənləşdirmişdi və onlara qarşı 21 epizod üzrə ittiham irəli sürmüşdü.

Milan Məhkəməsi bir neçə il davam etmişdir məhkəmə prosesinin nəticəsi olaraq 2021-ci ilin yanvar ayında Süleymanov, Məmmədov və Volonte barəsində yalnız 3 epizod üzrə (2012-ci ilin dekabr ayı ilə 19 mart 2013-cü il aralığında) hökm çıxardı və digər 18 epizodla bağlı bəraət verdi. Bununla belə, Milan Məhkəməsi günahlandırılan üç şəxsin (Luka Volonte, Elxan Süleymanov, Müslüm Məmmədov) hər biri barəsində 4 il azadlıqdan məhrumetmə qərarı verdi.

Lakin İtaliya qanunlarına əsasən məhkəmənin yekun qərarı yalnız apellyasiya məhkəməsi və kassasiya məhkəməsi tərəfindən təsdiq edildikdən sonra və ya heç kim qərar barədə apellyasiya şikayəti vermədiyi halda qüvvəyə minmiş hesab edilir. Odur ki, Milan Apellyasiya Məhkəməsinin İkinci Cinayət Palatası birinci instansiya məhkəməsinin qərarı ilə bağlı araşdırmalara başladı və, nəhayət, Milan Apellyasiya Məhkəməsinin İkinci Cinayət Palatası 16 may 2022-ci ildə qeyd edilən işlə bağlı qərar qəbul etdi. Apellyasiya Məhkəməsi italiyalı deputat Luka Volonte, azərbaycanlı deputatlar Elxan Süleymanov və Müslüm Məmmədov barəsində Milan birinci instansiya Məhkəməsi tərəfindən 2021-ci ilin yanvar ayında verilmiş 4 il həbs cəzası qərarını ləğv etdi. Diqqəti çəkən məqam ondan ibarətdir ki, Milan Apellyalsiya Məhkəməsində Dövlət Prokurorluğu Milan Məhkəməsi tərəfindən Elxan Süleymanov və Müslüm Məmmədov barəsində verilmiş qərarın ləğvini istədi və bildirdi ki, Prokurorluq Ofisi istintaqın əldə etdiyi bütün nəticələri protokola daxil etməmiş və beləliklə birinci instansiyada daha şüurlu, tam və olduqca mükəmməl müdafiənin qarşısını almışdı.

Beləliklə, Milan Apellyasiya Məhkəməsi bir neçə il davam edən əsassız iddialara, şər-böhtan kampaniyasına son qoydu. Belə ki, korrupsiya iddiaları ilə başlamış bu iş əvvəlcədən siyasi xarakter daşıyırdı, AŞPA-da və bir sıra Avropa təsisatlarında ölkəmizin beynəlxalq aləmdə uğurlarından narahat olan güc mərkəzlərinin, ermənilərin, ermənipərəst qüvvələrin, daxili bədxahların Azərbaycana qarşı apardığı təzyiq kampaniyasının tərkib hissəsi kimi gündəmə gəlmişdi. 

Lakin bu siyasi xarakter daşıyan əsassız, qondarma və saxta korrupsiya iddiaları haradan qaynaqlanmışdı və nə üçün Elxan Süleymanov və Müslüm Məmmədova qarşı ittihamlar irəli sürülmüşdü? 

Bu suallara cavab axtarmaq üçün heç də uzağa getmək lazım deyil.

Əlbəttə ki, əvvəlcədən siyasi xarakter daşıyan bu iddiaların əsas hədəfi Azərbaycan dövləti idi. Belə ki, davamlı olaraq AŞPA-da Azərbaycana qarşı aparılan təzyiqlərə baxmayaraq, ölkəmiz bu qurum çərçivəsində bir çox ciddi uğurlara nail olmuşdu və bu Azərbaycanın düşmənlərini narahat etməyə bilməzdi. Bu nailiyyətlərdən bəzilərini qeyd etmək zəruridir:

AŞPA-da siyasi məhbuslara dair qəbul edilmiş heç bir meyar olmadığı halda Avropa Şurasının 47 üzvündən yalnız Azərbaycan üzrə siyasi məhbuslar məsələsinə dair məruzəçilər təyin edilirdi, Azərbaycanın AŞPA-ya qəbul olunduğu gündən indiyədəkdaim bu qondarma məsələ  Azərbaycana qarşı siyasi təzyiq vasitəsi kimi istifadə edilirdi. Yalnız Azərbaycanın mübarizəsi nəticəsində, təvəzökarlıqdan uzaq olsa da, insan haqları komitəsinin üzvü kimi Elxan Süleymanovun bir neçə il ərzində davamlı təkidlərindən sonra  siyasi məhbusların müəyyənləşdirilməsi üçün hüquqi meyarların mövcud olmaması AŞPA tərəfindən etiraf edildi. AŞPA-da məruzəçi Ştrasser müstəqil ekspertlərin 2001-ci ildə təklif etdikləri müvəqqəti meyarları öz məruzəsinə daxil etdi və 2012-ci ildə həmin meyarlar qəbul edildi. Lakin Ştrasserin Azərbaycanda siyasi məhbusların izlənilməsinə dair məruzəsi 2013-cü ilin yanvar sessiyasında qəbul edilmədi.

Azərbaycan nümayəndə heyətinin üzvü Elxan Süleymanov tərəfindən “Azərbaycanın işğal edilmiş Dağlıq Qarabağ və digər ərazilərində gərginliyin artmasına dair” və  “Azərbaycanın cəbhəyanı rayonlarının sakinləri qəsdən sudan məhrum edilməsinə dair” qətnamə layihələri irəli sürüldü. Britaniyalı deputat Volterin hazırladığı “Azərbaycanın işğal edilmiş Dağlıq Qarabağ və digər ərazilərində gərginliyin artmasına dair” məruzə ATƏT-in ermənilərin xeyrinə absurd bəyanatdan sonra cəmi 3 səslə qəbul edilməsə də, onun hazırlanaraq plenar iclasda müzakirəyə çıxarılması düşmənlərə böyük zərbə oldu. Bosniya və Herseqovinalı deputat Milisa Markoviçin hazırladığı “Azərbaycanın cəbhəyanı rayonlarının sakinləri qəsdən sudan məhrum edilməsinə dair” məruzəyə dair 2085(2016) saylı qətnamənin qəbul edilməsi, bu qətnamədə Ermənistanın işğalçı kimi tanınması, Dağlıq Qarabağ və digər işğal edilmiş ərazilərdən silahlı qüvvələrinin dərhal çıxardılması tələbi, sudan mülki əhaliyə qarşı silah kimi istifadə etməyin yolverilməzliyi, bölgədə ekoloji terrora görə məsuliyyət daşıması kimi müddəaların olması Azərbaycanın böyük uğuru, düşmən tərəfin iflası oldu.   

Azərbaycanın AŞPA-da əldə etdiyi uğurlardan ciddi şəkildə hiddətlənən anti-Azərbaycan qüvvələr Azərbaycana qarşı strategiya işləyib-hazırlamış və bu strategiyanı reallaşdırmağa davamlı səylər göstərmişlər. Onlar öz məqsədlərinə nail olmaq üçün Azərbaycana qarşı məkrli planların həyata keçirilməsinə məruzələrin gündəmə gətirilməsi yolu ilə, yəni dünyada qəbul edilmiş demokratik səsvermə yolu ilə nail olmasının qeyri-mümkünlüyünə əmin olaraq yeni strategiya seçdilər – Azərbaycana qarşı əsassız korrupsiya iddiaları irəli sürərək AŞPA-da qəbul edilmiş qərarların obyektivliyini şübhə altına almaq və yenidən gündəliyə gətirilməsinə nail olmaq. 

Əlbəttə, AŞPA-da anti-Azərbaycan və ermənipərəst qüvvələrin Azərbaycana qarşı yeni siyasi təsir imkanları əldə etmək məqsədilə hazırladıqları strategiyaların əsasında qondarma siyasi məhbus məsələsinin hər vəchlə yenidən gündəliyə qaytarılması və ondan Azərbaycana qarşı istifadə edilməsi dayanırdı. 

Sadəcə, bu məkrli strategiyanın reallaşdırılması üçün “Ştrasser məruzəsinin” qəbul edilməməsinin səbəbi qismində Azərbaycan hakimiyyətini korrupsiya yolu ilə Avropa deputatlarını ələ almaqda günahlandırmaq lazım idi və bu qondarma korrupsiya əməllərini həyata keçirən deputatları müəyyən etmək qalırdı. Bu məqsədlə AŞPA-da korrupsiya iddialarının araşdırılmasına dair İstintaq Orqanı yaradıldı. İstintaq Orqanı tərəfindən qısa müddət ərzində Azərbaycana qarşı heç bir dəlil və sübut olmadan saxtalaşdırılmış və böhtanla dolu cinayət işləri fabrikləşdirildi, anti-Azərbaycan güc mərkəzlərinin, ermənipərəst qüvvələrin, daxili bədxahların köməyi nəticəsində 60-dan çox AŞPA üzvü, komitə və fraksiya sədrləri, hətta Avropa Şurasının prezidenti istefa verməyə məcbur edildi.

Elxan Süleymanovun və Müslüm Məmmədovun korrupsiya iddiaları ilə ittiham edilməsi isə Azərbaycana qarşı yönəlmiş kampaniyaların qarşısının alınmasında onların xüsusilə aktivlik göstərməsi ilə bağlı idi. Belə ki, 2010-cu ildən bəri AŞPA-da, AP-də, Avronest PA-da insan hüquqları və söz azadlığı, siyasi məhbus məsələsi, seçkilər, Ermənistanın Azərbaycanın Dağlıq Qarabağ və ətraf rayonlarını işğal altında saxlaması və digər məsələlərdə Azərbaycanın maraqlarının təmin edilməsi istiqamətində aktiv mübarizə aparması, onun AŞPA-da “Azərbaycanın işğal edilmiş Dağlıq Qarabağ və digər ərazilərində gərginliyin artmasına dair” və  “Azərbaycanın cəbhəyanı rayonlarının sakinləri qəsdən sudan məhrum edilməsinə dair” qətnamə layihələri irəli sürməsi, AŞPA-da siyasi məhbuslara dair meyarların olmamasını sübuta yetirməsi, qərəzli “Ştrasser məruzəsinin” qəbul edilməsinin qarşısının alınmasında davamlı və genişmiqyaslı mübarizə birbaşa məni-Elxan Süleymanovu və Müslüm Məmmədovu ittiham edilməsi üçün hədəfə çevirmişdi. Qənaətimcə, “böyük” Almaniya dövlətinin deputatı Ştrasserə qarşıkiçik Azərbaycan Respublikasının deputatı Elxan Süleymanovun prinsipiallıq nümayiş etdirərək dirəniş göstərməsini həzm etmək iqtidarında olmadığını göstərdi.

Qeyd edim ki, mən məruzəçi Ştrasserin Azərbaycana qarşı düşmən mövqeyinə qarşı Azərbaycan, Avropa mətbuatında daima çıxış etmişəm. 

Odur ki, bu mübarizənin və uğurların qarşısını almaq üçün Elxan Süleymanov və onun yaxın həmkarı Müslüm Məmmədov anti-Azərbaycan qüvvələr tərəfindən hədəf kimi seçildilər və qondarma korrupsiya iddiaları ilə ittiaham edildilər. Bu illər ərzində biz qondarma ittihamlar, mənəvi və maddi  təzyiqlərlə üzləşdik, heç bir əsası olmadan iztirablara məruz qaldıq. 

Milan Apellyalyasiya Məhkəməsinin İkinci Cinayət Palatası 16 may 2022-ci il tarixdə qəbul etdiyi qərarla Luka Volonte, Elxan Süleymanov və Müslüm Məmmədova qarşı irəli sürülmüş korrupsiya ittihamlarının heç bir əsasının olmadığını bir daha sübuta yetirdi. Bununla da AŞPA-da şər və böhdan kampaniyası iflasa uğradı.

Mən 20 illik siyasi və ictimai fəaliyyət təcrübəmə əsaslanaraq Milan Məhkəməsinin bugünkü qərarını ədalətin təntənəsi hesab etmirəm, bu qərarla hakim sadəcə olaraq özünü vicdan məhbusluğundan azad etdi. Çünki bizim, Elxan Süleymanov və Müslüm Məmmədovun  heç bir günahı yoxdur və cinayət işlətməmişdik. Biz AŞPA-da Azərbaycana qarşı yaradılmış birləşmiş güc mərkəzlərinin apardığı terrorun, şər-böhtan kampaniyalarının əleyhinə mübarizə aparamışıq.

 Bu, Azərbaycanın uğurlarına qarşı terror idi, güc mərkəzlərinin sifarişi əsasında ermənilərin və ermənipərəstlərin, daxili bədxahların ölkəmizə qarşı apardığı şər və böhtan kampaniyası idi. Azərbaycan həqiqətlərini dünyaya çatdırmaq uğrunda fəaliyyətimi dayandırmaq, məni susdurmaq üçün atılmış məkrli addım idi.  Biz Azərbaycana layiqli xidmət göstərmişik, şərə, böhtana qarşı mübarizə aparmışıq və bunun qurbanı olmuşuq. 

Bu günkü reallıqlarda isə bu məsələ artıq gündəmdə deyil və məhkəmə hüquqa tamamilə göz yuma bilməzdi. Lakin məhkəmə ədaləti bərpa etməyib, günahsız insanların haqqını özünə qaytarmağa məcbur olub. Mən millət vəkili və AVCİYA prezidenti kimi Avropa strukturlarında fəaliyyətimə, təcrübəmə əsaslanaraq, deyə bilərəm ki, Avropada həqiqi demokratiya yoxdur, onlar   güc mərkəzlərinin sifarişlərini icra edirlər. 

AVCİYA prezidenti,

qondarma iddialardan azad olunmuş Elxan Süleymanov

Oxumağa davam et
Reklam

Gündəm