Poladın anasından sui-istifadə edənlər... - Publika.az
Bizi izləyin

Köşə

Poladın anasından sui-istifadə edənlər...

Aynur Camalqızı

Şəhid generalımız Polad Həşimovun anasının məlum müsahibəsi ilə bağlı dünəndən başlanan müzakirələri narahatlıqla izləyirəm. Mövzuya haqlı olaraq, son dərəcə həssas münasibət var. Məsələnin haqsız görünən tərəfi odur ki, həmişə olduğu kimi, peşəkarların əvəzinə, diletantlar fəallıq göstərir - bildiklərini də danışırlar, bilmədiklərini də. Dəfələrlə deyilib, mövzu Ordumuzdursa, şəhidlərimizdirsə, onların ailə üzvləri, ailə gizlinləridirsə, həssas davranmaq, yeri gəldikdə isə susmağı bacarmaq lazımdır. Elə məsələlər var ki, onları yaymaq, ictimailəşdirmək, tirajlamaq olmaz. Daxili senzuramız buna imkan verməməlidir.

Kim öz ailə üzvlərinin, doğmalarının səhvlərindən, ayıblarından yazar, yayar? Bu günədək hansı biriniz etmisiniz bunu?! Etməzsiniz, etməməlisiniz, çünki “ev içində” çözülməli problemlər “el içinə” çıxarılmaz, çıxarılmamalıdır.

Bir misal çəkəcəm: illər öncə, jurnalistikaya yeni başlayanda çox məşhur, dünya miqyaslı bir sənət adamından müsahibə alırdım. Yüksək vəzifə tuturdu, kabinetində görüşdük. Çox yaşlandığını gördüm, bəlkə də ömrünün son aylarıydı. Mənə bilirsiniz nələr danışdı? Yeri yerindən oynadacaq sensasiyalar. Dedi ki, arvadım da, qızım da əxlaqsızdır. Bütün ömrümü onları düz yola çəkməyə həsr etdim. Onlara görə heç kəsin gözünün içinə baxa bilmədim. Hətta dəfələrlə Mərkəzi Komitəyə (Azərbaycan KP MK – red.) məktublar yazdım ki, icazə verin, arvadımı boşayım, belə yaşaya bilmirəm. Qoymadılar...”

Cəmi 20 yaşım vardı. Mən o vaxt bu söhbəti yazsaydım, bir günə məşhurlaşar, qəzetimiz bir anda tiraj qırar, ölkədə çox böyük rezonans doğurardı. Amma düşündüm ki, bunu yaymaq olmaz. Bu böyük insanın ad-sanına, şəninə-şöhrətinə, böyüklüyünə, sanbalına kölgə salmaq bizə düşməz.

Ona görə diktafondan nələri yaymaq olardısa, onları köçürdüm. Xüsusi maraq doğurmayan bir müsahibə kimi çap olundu.

Bir misal da çəkim: bu günlərdə əmək və əhalinin sosial müdafiəsi naziri Sahil Babyev media rəhbərləri ilə görüşürdü. Görüşün mediaya açıqlanmayan hissəsində çox maraqlı söhbətimiz oldu, suallarımızı cavablandırdı. Dedi ki, şəhid və qazi ailələrinin problemləri ilə bağlı cəmiyyətin həssaslığını başa düşürəm və sayğı ilə qarşılayıram. Narazılıqlar var, yayılır, hamı ƏƏSMN rəhbərliyini günahlandırır. Ancaq siz bilmirsiniz ki, o ailələrin problemlərini həll etmək üçün biz nələr edirik. Amma bir həddə qədər. Biz onların yox, bizim haqlı olduğumuzu göstərmək üçün həqiqətləri deməliyik, o ailələrin daxilindəki konfliktlərin detallarını açıqlamalıyıq. Ancaq mən işçilərimə birmənalı göstəriş vermişəm ki, bunları qətiyyən etmək olmaz. Qoy məni, nazirliyi günahlandırsınlar, ittiham etsinlər, amma şəhidlərimizin ruhu incidilməsin, əzilməsin...

Yəni bəzən fərd olaraq haqsız yerə ittiham da edilsən, təhqir də edilsən, dözüb-dayanıb, səssiz qalmaq lazımdır. Çünki susmaqla dəyərlərimizi mühafizə etmiş, qorumuş oluruq. Biz bəzi şəxsi məsələlərin - ifadələri son dərəcə ehtiyatla seçməyə cəhd edirəm – üstündən sükutla keçəndə şəhidlərimizin ruhuna yüksək ehtiramımızı göstərmiş olarıq. Bizimçün önəmlisi onların varlıqlarıdır, mövcudluqlarıdır. Axı onlar diridirlər, bizi görürlər, eşidirlər, hiss edirlər. Onların əziz ruhunu incitməyə, küsdürməyə nə haqqımız var?

Onlardan, onların yüksəkliyindən başqa nə söz-söhbət varsa, inanın ki, ictimailəşdirilməyə haqq etmir. Gücünüz, təpəriniz çatırsa, yerindəcə həll edin, bir Şəhid Anası narazıdırsa, hansısa məsələ ilə bağlı narahatlığı varsa, müvafiq icra orqanlarını məlumatlandırın, qoy, araşdırsınlar, həll etməyə çalışsınlar. Onlar etməsələr, daha yuxarı instansiyalara müraciət edin. Axı bu ölkədə əlçatmaz heç bir məmur, heç bir qurum yoxdur. Amma bu qədər ağrı-acının, dərdin-problemin arasında lazım olmayan söhbətləri tirajlamaqla, bir ananın ürəyinə yalan-yanlış məlumatlarla şübhə toxumları əkib, onu qızışdırıb, özündən çıxarıb danışdırmaqla dəyərlərimizə nə boyda, nə səviyyədə zərbə vurusunuz, fərqindəsinizmi?

Fərqində deyilsinizsə, çox pis. Əlinə mikrafon alıb Şəhid Anasının – özü də Polad Həşimovun anasının qarşısına çıxan jurnalist bu məsuliyyəti anlamırsa, dərk etmirsə, biz onları necə media sayaq? Bu düşmənçilikdir, dövlətə, onun onilliklərlə yaratdığı ənənələrə, dəyərlər sisteminə, milli və mental mövcudluğumuza, təhtəlşüurumuza, mənəviyyatımıza açılan atəşdir...

Yox, əgər bilərəkdən edirsinizsə, bu səhvləri etməyinizə səbəb cahilliyiniz və bisavadlığınız deyilsə, daha da pis, daha da ayıb, daha böyük düşmənçilik! Kimə işləyirsiniz, sifarişləri haradan alırsınız?!

Hər kəs bildiyi işin qulpundan yapışmalıdır. Ən böyük vətənpərvərlik vəzifəni vicdanla, peşəkarlıqla yerinə yetirməkdir. Media – başqa sahələrdə uğur qazana bilməyənlərin, nadürüstlərin, namərdlərin, cahillərin, orta məktəb attestatı almağa belə savadı yetməyənlərin, binamus və biqeyrətlərin gizləndiyi “səngər” olmamalıdır. Burada təxribat var, araşdırılmalı və günahkarlar cəzalandırlmalıdır.

Səmayə Ananın dilindən səsləndirilən ittihamlar Müdafiə Nazirliyinin rəhbərliyinə ünvanlanıb. Konkret olaraq MN Baş Qərargah rəisi general-polkovnik Kərim Vəliyevə. Mərhum Polad Həşimovun anasının həqiqətlə yaxından-uzaqdan heç bir əlaqəsi olmayan iddiası odur ki, K.Vəliyev onun oğlunun ölümündə günahkardır. Onu öldürüb ki, Polada verilməli olan vəzifə ona həvalə edilsin.

Kərim Vəliyevi az-çox tanıyanlar onun necə peşəkar hərbçi, milli və dövləti məsələlərdə dönməz mövqeli və korrupsiyaya bulaşmayan generallarımızdan biri olduğunu bilir. Tovuz döyüşləri zamanı general-mayor Polad Həşimov və polkovnik İlqar Mirzəyevin şəhid olmasından sonra onun mediaya verdyi qısa açıqlamanı xatırlayırsınız? Yutubda var, baxmayanlar baxsın. Təcrübəli və hazırlıqlı hərbçi kameraların qarşısında üzgünlüyünü, göz yaşını, səsinin titrəməsini gizlədə bilmirdi. Bilirsiniz niyə? Çünki Poladı öz balası, yetirməsi kimi sevirdi. Poladı həmişə qoruyub - eşitdiyim, öyrəndiyim qədər. Ona edilən haqsızlıqların qarşısını gücünün yetdiyi qədər alıb. Hətta səhv etmirəmsə, nazir Səfər Əbiyevin dövründə P.Həşimov hərbi rütbəsinin azaldılması ilə cəzalandırılanda və ordudan küsəndə, bu barədə ölkə rəhbərliyini də məhz K.Vəliyev məlumatlandırıb. Bundan sonra Ali Baş Komandan İlham Əliyev Poladı daha yüksək rütbə ilə təltif edib və onu orduya bağlayıb. K.Vəliyev Polada dəstək olmasaydı, çox güman o, - istefa ərizəsi də yazmışdı, - ordudan gedəcəkdi və biz bu qəhrəman oğlanın varlığından xəbərsiz olacaqdıq. Hansı ki, o, İkinci Qarabağ savaşında bizi Qələbəyə ruhlandıran simvollardan biri oldu. Analar öz oğullarını Polada görə ürəklə ölüm-dirim savaşına yola saldılar. Çünki Polad bizə öyrətdi ki, Şəhidlik zirvədir. Bir gün hamımız ölüb gedəcəyik. Kimimiz bir az tez, kimimiz bir az gec. Hər gün ən müxtəlif səbəblərdən onlarla insan ölür gözümüzün önündə. Amma fərqi göstərən Poladdır. Ölümü Ölümsüzləşdirən Odur. Belə bir igidin, belə bir oğulun arxasından danışarlar heç, danışdırarlar heç? Anası olsa belə.

Gəlin, məsələyə geniş spektrdən baxaq: Polad kimi oğullar, bizim şəhid balalarımız bir ailənin, bir evin övladı olmaqdan çıxıblar. Onlar elin, millətin, dövlətin oğullarıdır. Bunu nəhayət, anlayaraq o Oğulları məişət, qeybət, umu-küsü səviyyəsinə endirmək olmaz. Hətta onların öz ailə üzvlərinə qadağan edilməli, öyrədilməlidir bu.

Yaxşı, bir ana, bir yaşlı qadın bunları bilməyə bilər, amma bunu yayanlar bilməliydi ki, Polad Həşimov korpus komandirinin müavini idi. Onun Müdafiə Nazirliyinin Baş Qərargah rəisi postuna gətirilməsi hərbi ənənələrə, qayda və ierarxiyaya uyğun deyildi və o zaman K.Vəliyev olmayan bir planın qarşısını necə ala bilərdi? Özü də Poladın fiziki məhvini “təşkil etməklə”?..

Çox təəssüflər olsun ki, Birinci Qarabağ müharibəsindən bu günədək ön cəbhədəki fədakarlıqlar, xidmətlər hansısa özləri görünməyən, üzdə olmayan qüvvələrin əliylə bax, beləcə gözdən salınır. Bu qara qüvvələr beyinlərə yeritməyə çalışır ki, Xocalı soyqırımını da özümüz törətmişik, Qarabağı da özümüz ermənilərə peşkəş etmişik, qəhrəman oğullarımızı da özümüz öldürmüşük. Nə qədər zərərli və təhlükəlilidir, fərqindəsinizmi? Xocalı qətliamını özümüz necə törədə bilərdik? Qarabağı özümüz necə uduza bilərdik? Ordunu necə qırğına verə bilərdik? Belə çıxır ki, ermənilərin heç bir günahı yoxdur? O vaxtkı rəhbərliyin səriştəsizliyi, bacarıqsızlığı vardı, amma bütün günahları özümüzə yükləmək düşmən dəyirmanına su tökməkdir. Qələbələrimizi gözdən salmaqdır. Tovuz təxribatlarını öz generallarımızın təşkil etdiyini iddia etmək ondan sonrakı bütün prosesi – müharibəyə hazırlığı, savaşı, Ali Baş Komandanın fədakarlıqlarını, bütün imkan və potensialı orduya yönəltməyini, Ordumuzun qəhrəmanlıqlarını gözdən salmaq, Ermənistanı ağa, təmizə çıxarmaq cəhdi dövlətə qarşı cinayət deyilmi?..

Ana, həmçinin, bildirir ki, ona qarşı diqqətsizlik var. Tovuz olayından bu yana Səmayə xanım qədər TV efirlərində gördüyümüz ikinci bir sima – şəhid anası, yaxını varmı? Hətta inanın ki, onun tez-tez efirlərə dəvət edilməsinə bir ara əsəbiləşirdim ki, dərdli anaya bu qədər əziyyət vermək, yormaq, incitmək olmaz. Millət vəkilləri tanıyıram ki, imkan düşdükcə yoluxurlar, Səmayə xanımın görüşünə gedirlər; ziyalılar, sənətçilər, jurnalistlər baş çəkirlər. Ali Baş Komandan İlham Əliyevin faciədən dərhal sonra Səmayə anaya zəng etməsi xatirimizdədir. Şəhid generalımıza “Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı” kimi yüksək titul, ad verilib. Adına küçə, prospekt, parklar salınıb.

Təbii, oğlu ölən ananı ovutmaq, yarasını sarıb-sarmalamaq mümkünsüzdür. Nə etsək, azdır, əvəzini qaytara bilmərik. Amma Şuşanın azadlığı üçün şəhid əsgər yoldaşının nəşi ilə silah-sursatını çiyninə alıb sıldırım qayaları dırmaşan şəhid əsgərlərimizi heç tanımırıq axı. Onların anaları da şəhid analarıdır...

Şuşada – Zəfər günü ərəfəsində Cıdır düzündə generallara layiq has çadırdan Səmayə ana çıxıb xüsusi təyinatlılarımız qarşısında çıxış etmədimi? Diqqət, ehtiram göstərilməyən, unudulan Ana orada, o müqəddəs yerdə, o müqəddəs missiya ilə çıxa bilərdimi, görünə bilərdimi? Ən ali, ən nəcib münasibət deyildimi Şəhid Anasına?! Bu müqəddəs amalın arxasından Mehriban xanım Əliyevanın nəcibliyi görünmürdümü?..

Axı ölənlə ölmək olmur. Zaman unutdurmur, sağaltmır, amma ovudur, ağrılar ilk günlərdəki kimi acıtmır, yandırıb-yaxmır. O dərdlə yaşamağa alışırsan. Yasda ağlamaq, matəm tutmaq, bayramlarda şənlənmək adətdəndir. Bu ölkədə heç kəs 3000 Şəhidin ruhuna hörmətsizlik etmək niyyəti güdməyib fişəng atanda. Adam bəzən dərdlərdən də silkinmək, yenilənmək, həyata davam etmək istəyir. Bir bayram sevincini özümüzə niyə layiq görməyək, əziz insanlar?!

Və ən önəmlisi, Poladın qanı alındı axı, qisası yerdə qalmadı axı. Tovuz təxribatından az sonra Prezident İlham Əliyevin bir çıxışını xatırlayıram. Söz vermişdi ki, şəhid hərbçilərimizin qisası alınacaq. Onda heç birimizin ağlının ucundan keçmirdi ki, müharibə başlaya bilər Qarabağda. Amma İlham Əliyev torpaqlarımızı işğaldan azad etdi, Ermənistanı təslim olmağa nəcbur etdi və... şəhidlərimizin, Qarabağ uğrunda həyatını itirmiş bütün soydaşlarımızın, o cümlədən Polad Həşimovun intiqamını aldı!

Bildiyim, eşitdiyim qədər general-polkovnik Kərim Vəliyev 2 dəfə ziyarət edib Poladımızın anasını. Hər kəsin boynunun borcudur. Amma MN və yaxud digər qurumların rəsmiləri axı istəsələr belə, tez-tez ziyarətinə gedə bilməzlər o anaların, şəhidlərimizin ailə üzvlərinin. Yüksək çinli məmurlar var ki, öz valideynləri ilə görüşə bilmirlər. İşlərinin çoxluğundan: müharibədən çıxmış ölkəyik, üstəlik, koronavirus təhlükəsi var, hər yerə getmək, hər kəslə görüşmək olmur...

Çox şey yazmaq olar, problemin detallarınadək, amma yenə də daxili senzura imkan vermir. Müvazinətli, siyasi mədəniyyətin oturuşduğu toplumlarda bunları yüksək səslə ifadə etməyə zərurət yaranmazdı. Amma təəssüf ki, yaşadığımız coğrafiya, ətrafımızdakı dost kimi görünən düşmənlər, Azərbaycanın ucalmağını, ərazi bütövlüyünü təmin etməsini sinirməyən qüvvələr seyrçi qala bilmir. Ona görə “başları” şəhid doğmaları arasından da görünür.

Təəssüf...

Rəylər
Oxumağa davam et
Reklam

Köşə

Ərin ayağını yumalımı, yumamalımı?

Məktəbli vaxtlarımda gələcəyim haqda düşünəndə həmişə özümü çox-çox yuxarılarda təsəvvür edirdim. Gələcəklə bağlı arzularımın heç bir yerində məişət yox idi. Mən iş qadını olacaqdım, mən tanınmış biri olacaqdım, mənim gözüm ayağımın altını görməyəcəkdi, mən ancaq və ancaq irəli gedəcəkdim, səyahətlərdə, tədbirlərdə keçirəcəkdim günlərimi. Ekstra sosial bir həyatım olacaqdı. 

Rus dili müəllimimiz vardı, olduqca fərqli biri idi. Yola getmirdik ama onu sevirdim. Zövqlü idi, dəyişik idi, hər şey haqda açıq danışa bilirdi bizimlə. Yenilikçi idi, müasir idi. Elə bilirdim ki, ona bənzəyirəm, elə bilirdim hədəflərimiz eynidir. Tez-tez qızları başına yığıb səmimi söhbətlər edərdi. Bir dəfə xatırlamıram, nəsə müzakirə edirdik. Mən mövzuya fikrimi bildirərkən sinif yoldaşıma onu aşağılamaq üçün “gedib bozbaş bişirərsən” deyib gülmüşdüm. Müəlliməm həmişəkindən çox-çox fərqlənən bir səs tonu ilə sözümü kəsib “Sevdiyin adama bozbaş bişirməkdən gözəl nə ola bilər ki, Nərmin”-demişdi. Bu cümlə, bu söz, o sanki pərtliyim - bunlar yox, məhz o səs tonu qəribə şəkildə təsirləndirmişdi məni. O sərt qadından çıxan bu yumşaqlıqda böyük bir həqiqət vardı, hiss etmişdim. 

İllər keçdi, böyüdükcə böyüdüm. O arzusunda olduğum yüksəkliyə doğru yüyürməyə başladım. Nəfəsim kəsildi, nəfəsim. Qalxmaq istədikcə düşdüm, sərtləşdim, kobudlaşdım, yoruldum, çökdüm. O deyilmiş, mənim yerim ora deyilmiş. 

Bir də baxdım ki, evə qapılmışam, bir də baxdım ki, özümü xoşbəxt hiss etdiyim yer evdir, bir baxdım ki, bacardığım ən gözəl iş yemək bişirməkdir, bir də baxdım ki, ən çox ana ola bilirəmmiş…

İki gündür Lalə Azərtaşın məlum videosu ətrafında müzakirələr gedir. Təbii, xanımın ifadə tərzi o qədər də xoşagələn deyil. Amma məncə bu qədər adamın narahatlığı məhz bu deyil. Siz hamınız ona görə cin atına mindiniz ki, mənzərəni fərqli təsəvvür etdiniz. Məsələn, tanımadığınız, yad bir insan ayaqlarını suya qoyub və siz o ayaqlara toxunursunuz. Mənim də ürəyim bulandı, haqlısınız. Bir də başqacür təsəvcür edək, sevdiyiniz insan oturub o adamın yerində. Fikriniz dəyişdimi? Mənim bulantım keçdi.  

Yurdumun insanının sevgi anlayışı fərqlidir, qısıtlıdır, sarsıdıcıdır, müvəqqətidir, yalnız hormonlarına xidmət edir. Bütünləşə bilmirik, bilsək iyrənməzdik. Öz ayağınızdan iyrənirsinizmi məsələn?

Dediyim odur ki, ömrünü paylaşdığın insana qulluq etmək sənə əzab kimi gəlirsə, sən haqlısan. O su , o mənzərə ürəyini bulandırırsa, sən haqlısan. İçində olduğun mübasibət bunu gərəkdirir - iyrənməyi.

Əgər qulluq etməkdən, yemək bişirməkdən, özənməkdən həzz alırsansa, əlinlə suyun temperaturunu ölçürsənsə tez-tez, o suya toxunmaqdan iyrənmirsənsə, sən sevirsən.

Sən ərinin ayağını yuyub suyunu içməməlisən. Bunu sənə arzulamıram.

Sənə bu qədər gözəl sevməyi arzulayıram, gözəl qadın!

Nərmin Hüseynzadə

Oxumağa davam et

Köşə

Ən yanlış tibbi fakt budur

Bəzi hallarda etdiyimiz səhvlərin altında mütləq bir doğru payı olur. Amma çox vaxt büdrəməyimizə nə qədər fəlsəfi don geyindirsək də, yanlış elə yanlışdır. 

Əsla bu səhvi etməsəydim, öz yolumu tapmazdım demirəm. Məncə, insan ən acı təcrübəsindən sonra duruma uyğunlaşmağını, o qarışıqlığın içində var olmağa çalışmağını böyük cəsarət zənn etdiyi üçün özünü öyməyə başlayır. Bəlkə də buna görə xırda uğurlarına taleyin əsəri deyib, "bərkə düşmədən, zirvəyə çıxmazdım" adlı hipotizlər uydurmazdı. 

Mənim vətəndaş mövqeyim də, içimdəki şəxsiyyət vəsiqəsi almaqdan imtina edən havadakı kimliyim də çoxdan belə möcüzələri rədd edir. Yəni doğrudanmı düşünürsən ki, qarşına çıxan vicdansıza yem olan qürurunun parçalarını yapışqanlı birləşdirib daha uğurlu həyata başlayırsan?! Əslində bizdən çimdik-çimdik qoparılan sinirimiz, güvənimiz, məsum baxışlarımızın yerində tikan bitir. Bəlkə də yaşadıqlarımızdan sonra dörd yanımıza tikdiyimiz hündür hasarlarımız bizi qorumağın ideal yolu deyil. Əslində "gücləndim" saydığımız o mifin altında incinən mənliyimiz, bir də dadmayacağımız ən körpə duğularımız can verir. 

Məsələn, 10 yaşımda ağladığım faciəmi 20 yaşımda orta statistik hadisə zənn edirəmsə, 20 yaşımda can atdığım insanlar 30 yaşımda lax yumurta kimi üfunətə bürünürsə, mən sinəmə böyüməyim, müdrikləşməyim münasibətilə saxta medallar asmıram. Bəlkə xəmirimi yoğurub acıtmasaydılar, qaynar sobada  bişirib üzümü qızartmasaydılar, sonra dişlərinə çəkib tikə-tikə yeməsəydilər öz tarlamda küləklərə dost olardım. Bilmirəm, hərdən bərkimədən öncə o pambıq, naşı mexanizmim üçün darıxıram. Bəlkə də sərt tənqidlərin qarşısında aciz idim, bəlkə də normadan artıq yasa batırdım, amma ən xırda sevinclərin içində lap dərində boğula bilirdim. Hadisələri idarə edə bilmirdim, amma duyğularımın çalarları daha zəngin idi. 

Eşitdiyim ən absurd fakt var. Guya insanın gözündən başqa bütün orqanları qocalmağa məhkumdur. Elə yanlış müşahidə, bəlkə də tibbi faktdır ki... Deməyin ki, ananız öləndən sonra axıb gedən göz yaşlarınızın ardınca əvvəlki işıltı ilə baxmısınız. Deməyin ki, bir vaxtlar ən adi şeylərə baxıb alovlanan bəbəkləriniz yenə eyni nəsnələrdən qığılcımlanır. İnsanın gözündə hər şey adiləşir. Dəhşət sandığınız qəza xəbərlərinə bir müddət sonra baxmağa cəsarət etdikcə, ruhu çıxan canları qucaqladıqca, görmək istədiklərinizin xəyalı da xatirənizdən silindikcə, gözləriniz də daşlaşır... baxışlarınız da sərtləşir... Uzaqdan pıçıldayan keçmişin nəğməsi, qonşudan gələn ananın yeməyinin ətri, ağacların tumurcuqlarından qopub tökülən ləçəkləri bir anlıq gözünə ox olub batdıqca, özünü kənardan izləyirsən. İstəsən də, mümkün deyil itirdiyin "sən"ləri tapıb içində bəsləmək. 

Bəlkə də buna görə böyüdükcə böyüməyin bir işə yaramadığını anlayırsan. Bir yaran sağalmadan, ard-arda yoluna tökülən ifrat təcrübə parçalarına ilişib küt ağrı ilə qidalanırsan.

Oxumağa davam et

Köşə

Şər-böhtan kampaniyası iflasa uğradı

İtaliyanın Milan Apellyasiya Məhkəməsinin İkinci Cinayət Palatası 16 may 2022-ci ildə tarixi qərar qəbul edərək bir neçə il davam edən şər-böhtan kampaniyalarına,  qondarma korrupsiya iddialarına son qoydu.  

Belə ki, Milan Məhkəməsi 2018-ci ildə azərbaycanlı deputatlar Elxan Süleymanov və Müslüm Məmmədovu AŞPA üzvü və qurumun ən böyük siyasi fraksiyası olan Avropa Xalq Partiyası (EPP) qrupunun sədri, italiyalı deputat və beləliklə, dövlət rəsmisi Luka Volonteyə öz vəzifələrindən Azərbaycanın maraqları naminə icra etməsi və xüsusilə Azərbaycanda siyasi məhbuslara dair “Ştrasser Məruzəsi”nin əleyhinə səs vermələri üçün digər parlamentariləri inandırması üçün ödəniş etməkdə günahlandırmaqla məhkəmə prosesi başlamışdı. Birinci instansiya məhkəməsində prokuror korrupsionerlər qismində Elxan Süleymanovu qərarverici, Müslüm Məmmədovu göstərişlərin icraçısı kimi müəyyənləşdirmişdi və onlara qarşı 21 epizod üzrə ittiham irəli sürmüşdü.

Milan Məhkəməsi bir neçə il davam etmişdir məhkəmə prosesinin nəticəsi olaraq 2021-ci ilin yanvar ayında Süleymanov, Məmmədov və Volonte barəsində yalnız 3 epizod üzrə (2012-ci ilin dekabr ayı ilə 19 mart 2013-cü il aralığında) hökm çıxardı və digər 18 epizodla bağlı bəraət verdi. Bununla belə, Milan Məhkəməsi günahlandırılan üç şəxsin (Luka Volonte, Elxan Süleymanov, Müslüm Məmmədov) hər biri barəsində 4 il azadlıqdan məhrumetmə qərarı verdi.

Lakin İtaliya qanunlarına əsasən məhkəmənin yekun qərarı yalnız apellyasiya məhkəməsi və kassasiya məhkəməsi tərəfindən təsdiq edildikdən sonra və ya heç kim qərar barədə apellyasiya şikayəti vermədiyi halda qüvvəyə minmiş hesab edilir. Odur ki, Milan Apellyasiya Məhkəməsinin İkinci Cinayət Palatası birinci instansiya məhkəməsinin qərarı ilə bağlı araşdırmalara başladı və, nəhayət, Milan Apellyasiya Məhkəməsinin İkinci Cinayət Palatası 16 may 2022-ci ildə qeyd edilən işlə bağlı qərar qəbul etdi. Apellyasiya Məhkəməsi italiyalı deputat Luka Volonte, azərbaycanlı deputatlar Elxan Süleymanov və Müslüm Məmmədov barəsində Milan birinci instansiya Məhkəməsi tərəfindən 2021-ci ilin yanvar ayında verilmiş 4 il həbs cəzası qərarını ləğv etdi. Diqqəti çəkən məqam ondan ibarətdir ki, Milan Apellyalsiya Məhkəməsində Dövlət Prokurorluğu Milan Məhkəməsi tərəfindən Elxan Süleymanov və Müslüm Məmmədov barəsində verilmiş qərarın ləğvini istədi və bildirdi ki, Prokurorluq Ofisi istintaqın əldə etdiyi bütün nəticələri protokola daxil etməmiş və beləliklə birinci instansiyada daha şüurlu, tam və olduqca mükəmməl müdafiənin qarşısını almışdı.

Beləliklə, Milan Apellyasiya Məhkəməsi bir neçə il davam edən əsassız iddialara, şər-böhtan kampaniyasına son qoydu. Belə ki, korrupsiya iddiaları ilə başlamış bu iş əvvəlcədən siyasi xarakter daşıyırdı, AŞPA-da və bir sıra Avropa təsisatlarında ölkəmizin beynəlxalq aləmdə uğurlarından narahat olan güc mərkəzlərinin, ermənilərin, ermənipərəst qüvvələrin, daxili bədxahların Azərbaycana qarşı apardığı təzyiq kampaniyasının tərkib hissəsi kimi gündəmə gəlmişdi. 

Lakin bu siyasi xarakter daşıyan əsassız, qondarma və saxta korrupsiya iddiaları haradan qaynaqlanmışdı və nə üçün Elxan Süleymanov və Müslüm Məmmədova qarşı ittihamlar irəli sürülmüşdü? 

Bu suallara cavab axtarmaq üçün heç də uzağa getmək lazım deyil.

Əlbəttə ki, əvvəlcədən siyasi xarakter daşıyan bu iddiaların əsas hədəfi Azərbaycan dövləti idi. Belə ki, davamlı olaraq AŞPA-da Azərbaycana qarşı aparılan təzyiqlərə baxmayaraq, ölkəmiz bu qurum çərçivəsində bir çox ciddi uğurlara nail olmuşdu və bu Azərbaycanın düşmənlərini narahat etməyə bilməzdi. Bu nailiyyətlərdən bəzilərini qeyd etmək zəruridir:

AŞPA-da siyasi məhbuslara dair qəbul edilmiş heç bir meyar olmadığı halda Avropa Şurasının 47 üzvündən yalnız Azərbaycan üzrə siyasi məhbuslar məsələsinə dair məruzəçilər təyin edilirdi, Azərbaycanın AŞPA-ya qəbul olunduğu gündən indiyədəkdaim bu qondarma məsələ  Azərbaycana qarşı siyasi təzyiq vasitəsi kimi istifadə edilirdi. Yalnız Azərbaycanın mübarizəsi nəticəsində, təvəzökarlıqdan uzaq olsa da, insan haqları komitəsinin üzvü kimi Elxan Süleymanovun bir neçə il ərzində davamlı təkidlərindən sonra  siyasi məhbusların müəyyənləşdirilməsi üçün hüquqi meyarların mövcud olmaması AŞPA tərəfindən etiraf edildi. AŞPA-da məruzəçi Ştrasser müstəqil ekspertlərin 2001-ci ildə təklif etdikləri müvəqqəti meyarları öz məruzəsinə daxil etdi və 2012-ci ildə həmin meyarlar qəbul edildi. Lakin Ştrasserin Azərbaycanda siyasi məhbusların izlənilməsinə dair məruzəsi 2013-cü ilin yanvar sessiyasında qəbul edilmədi.

Azərbaycan nümayəndə heyətinin üzvü Elxan Süleymanov tərəfindən “Azərbaycanın işğal edilmiş Dağlıq Qarabağ və digər ərazilərində gərginliyin artmasına dair” və  “Azərbaycanın cəbhəyanı rayonlarının sakinləri qəsdən sudan məhrum edilməsinə dair” qətnamə layihələri irəli sürüldü. Britaniyalı deputat Volterin hazırladığı “Azərbaycanın işğal edilmiş Dağlıq Qarabağ və digər ərazilərində gərginliyin artmasına dair” məruzə ATƏT-in ermənilərin xeyrinə absurd bəyanatdan sonra cəmi 3 səslə qəbul edilməsə də, onun hazırlanaraq plenar iclasda müzakirəyə çıxarılması düşmənlərə böyük zərbə oldu. Bosniya və Herseqovinalı deputat Milisa Markoviçin hazırladığı “Azərbaycanın cəbhəyanı rayonlarının sakinləri qəsdən sudan məhrum edilməsinə dair” məruzəyə dair 2085(2016) saylı qətnamənin qəbul edilməsi, bu qətnamədə Ermənistanın işğalçı kimi tanınması, Dağlıq Qarabağ və digər işğal edilmiş ərazilərdən silahlı qüvvələrinin dərhal çıxardılması tələbi, sudan mülki əhaliyə qarşı silah kimi istifadə etməyin yolverilməzliyi, bölgədə ekoloji terrora görə məsuliyyət daşıması kimi müddəaların olması Azərbaycanın böyük uğuru, düşmən tərəfin iflası oldu.   

Azərbaycanın AŞPA-da əldə etdiyi uğurlardan ciddi şəkildə hiddətlənən anti-Azərbaycan qüvvələr Azərbaycana qarşı strategiya işləyib-hazırlamış və bu strategiyanı reallaşdırmağa davamlı səylər göstərmişlər. Onlar öz məqsədlərinə nail olmaq üçün Azərbaycana qarşı məkrli planların həyata keçirilməsinə məruzələrin gündəmə gətirilməsi yolu ilə, yəni dünyada qəbul edilmiş demokratik səsvermə yolu ilə nail olmasının qeyri-mümkünlüyünə əmin olaraq yeni strategiya seçdilər – Azərbaycana qarşı əsassız korrupsiya iddiaları irəli sürərək AŞPA-da qəbul edilmiş qərarların obyektivliyini şübhə altına almaq və yenidən gündəliyə gətirilməsinə nail olmaq. 

Əlbəttə, AŞPA-da anti-Azərbaycan və ermənipərəst qüvvələrin Azərbaycana qarşı yeni siyasi təsir imkanları əldə etmək məqsədilə hazırladıqları strategiyaların əsasında qondarma siyasi məhbus məsələsinin hər vəchlə yenidən gündəliyə qaytarılması və ondan Azərbaycana qarşı istifadə edilməsi dayanırdı. 

Sadəcə, bu məkrli strategiyanın reallaşdırılması üçün “Ştrasser məruzəsinin” qəbul edilməməsinin səbəbi qismində Azərbaycan hakimiyyətini korrupsiya yolu ilə Avropa deputatlarını ələ almaqda günahlandırmaq lazım idi və bu qondarma korrupsiya əməllərini həyata keçirən deputatları müəyyən etmək qalırdı. Bu məqsədlə AŞPA-da korrupsiya iddialarının araşdırılmasına dair İstintaq Orqanı yaradıldı. İstintaq Orqanı tərəfindən qısa müddət ərzində Azərbaycana qarşı heç bir dəlil və sübut olmadan saxtalaşdırılmış və böhtanla dolu cinayət işləri fabrikləşdirildi, anti-Azərbaycan güc mərkəzlərinin, ermənipərəst qüvvələrin, daxili bədxahların köməyi nəticəsində 60-dan çox AŞPA üzvü, komitə və fraksiya sədrləri, hətta Avropa Şurasının prezidenti istefa verməyə məcbur edildi.

Elxan Süleymanovun və Müslüm Məmmədovun korrupsiya iddiaları ilə ittiham edilməsi isə Azərbaycana qarşı yönəlmiş kampaniyaların qarşısının alınmasında onların xüsusilə aktivlik göstərməsi ilə bağlı idi. Belə ki, 2010-cu ildən bəri AŞPA-da, AP-də, Avronest PA-da insan hüquqları və söz azadlığı, siyasi məhbus məsələsi, seçkilər, Ermənistanın Azərbaycanın Dağlıq Qarabağ və ətraf rayonlarını işğal altında saxlaması və digər məsələlərdə Azərbaycanın maraqlarının təmin edilməsi istiqamətində aktiv mübarizə aparması, onun AŞPA-da “Azərbaycanın işğal edilmiş Dağlıq Qarabağ və digər ərazilərində gərginliyin artmasına dair” və  “Azərbaycanın cəbhəyanı rayonlarının sakinləri qəsdən sudan məhrum edilməsinə dair” qətnamə layihələri irəli sürməsi, AŞPA-da siyasi məhbuslara dair meyarların olmamasını sübuta yetirməsi, qərəzli “Ştrasser məruzəsinin” qəbul edilməsinin qarşısının alınmasında davamlı və genişmiqyaslı mübarizə birbaşa məni-Elxan Süleymanovu və Müslüm Məmmədovu ittiham edilməsi üçün hədəfə çevirmişdi. Qənaətimcə, “böyük” Almaniya dövlətinin deputatı Ştrasserə qarşıkiçik Azərbaycan Respublikasının deputatı Elxan Süleymanovun prinsipiallıq nümayiş etdirərək dirəniş göstərməsini həzm etmək iqtidarında olmadığını göstərdi.

Qeyd edim ki, mən məruzəçi Ştrasserin Azərbaycana qarşı düşmən mövqeyinə qarşı Azərbaycan, Avropa mətbuatında daima çıxış etmişəm. 

Odur ki, bu mübarizənin və uğurların qarşısını almaq üçün Elxan Süleymanov və onun yaxın həmkarı Müslüm Məmmədov anti-Azərbaycan qüvvələr tərəfindən hədəf kimi seçildilər və qondarma korrupsiya iddiaları ilə ittiaham edildilər. Bu illər ərzində biz qondarma ittihamlar, mənəvi və maddi  təzyiqlərlə üzləşdik, heç bir əsası olmadan iztirablara məruz qaldıq. 

Milan Apellyalyasiya Məhkəməsinin İkinci Cinayət Palatası 16 may 2022-ci il tarixdə qəbul etdiyi qərarla Luka Volonte, Elxan Süleymanov və Müslüm Məmmədova qarşı irəli sürülmüş korrupsiya ittihamlarının heç bir əsasının olmadığını bir daha sübuta yetirdi. Bununla da AŞPA-da şər və böhdan kampaniyası iflasa uğradı.

Mən 20 illik siyasi və ictimai fəaliyyət təcrübəmə əsaslanaraq Milan Məhkəməsinin bugünkü qərarını ədalətin təntənəsi hesab etmirəm, bu qərarla hakim sadəcə olaraq özünü vicdan məhbusluğundan azad etdi. Çünki bizim, Elxan Süleymanov və Müslüm Məmmədovun  heç bir günahı yoxdur və cinayət işlətməmişdik. Biz AŞPA-da Azərbaycana qarşı yaradılmış birləşmiş güc mərkəzlərinin apardığı terrorun, şər-böhtan kampaniyalarının əleyhinə mübarizə aparamışıq.

 Bu, Azərbaycanın uğurlarına qarşı terror idi, güc mərkəzlərinin sifarişi əsasında ermənilərin və ermənipərəstlərin, daxili bədxahların ölkəmizə qarşı apardığı şər və böhtan kampaniyası idi. Azərbaycan həqiqətlərini dünyaya çatdırmaq uğrunda fəaliyyətimi dayandırmaq, məni susdurmaq üçün atılmış məkrli addım idi.  Biz Azərbaycana layiqli xidmət göstərmişik, şərə, böhtana qarşı mübarizə aparmışıq və bunun qurbanı olmuşuq. 

Bu günkü reallıqlarda isə bu məsələ artıq gündəmdə deyil və məhkəmə hüquqa tamamilə göz yuma bilməzdi. Lakin məhkəmə ədaləti bərpa etməyib, günahsız insanların haqqını özünə qaytarmağa məcbur olub. Mən millət vəkili və AVCİYA prezidenti kimi Avropa strukturlarında fəaliyyətimə, təcrübəmə əsaslanaraq, deyə bilərəm ki, Avropada həqiqi demokratiya yoxdur, onlar   güc mərkəzlərinin sifarişlərini icra edirlər. 

AVCİYA prezidenti,

qondarma iddialardan azad olunmuş Elxan Süleymanov

Oxumağa davam et
Reklam

Gündəm